موضوع : شعر
در برزخی کبود
از سکون و درد
غباری از خاطره
رنگی از تنهایی
روحی از تشویش در من می جنبد
سکوت چه
ارتباط ساده ای
طرحی از این همه تصویر خاموش
نه دوباره
باید شروع کنم
بایدکه عاشق بمانم
فرصتها می گندند
و آینه ها در ناباوری چشمهای منتظر
بکارت آفتاب را می دزدند
و تو تنها تو
شاید با یک نگاه
بنگر، تولد تشویش را در
روح سر گردان ساحره
و پنجره هایی که زین پس
رو به دیوار باز می شوند
پروانه های پریشانی بر شانه هایت
و شب دوباره
شب از راه می رسد
"فاطمه قنبریان"
+
ثبت شده در جمعه بیستم مهر 1386ساعت 13:48 توسط به سوی فردا
|