هنوزم به پات نشستن توی خونه های خشتی
با نگا های بهاری ،دلای اردی بهشتی
هنوزم برات می خونن ،غنچه های سرخ و رنگی
پای دیوارای سنگی،پای آجرای خشتی
دل پروانه می دونه ، روی بال های قشنگش
راه و رسم عاشقی رو، با خط خودت نوشتی
دل خاک و اشک آب و با عصاره ی گل عشق
زدی و از این عصاره، گل آدم و سرشتی
بعد از اون با یک نگاهت دل عاشقا رو ساختی
با شراره ی جهنم ، با تبسمی بهشتی
آخرش با شور چشمت دلا رو دیوونه کردی
با شیرینی یه لبخند ،بردی از دل هر چی زشتی
همیشه به پات می مونن، عاشقای هر دو دنیا
تو که آخرین شهاب آسمون سرنوشتی