اندیشه هایم قدرت ظهور می یابند

             سطح کبود مادرم را با الفاظی عریان می پوشانم

             با بهتی باران خورده در گیرم

             اهل دلیل آمار

             با مضمونی موهوم از خیالهای ناباور

             در تالابی از حیرت

                                         نه !

            نه در متن ادراکهای متروک و قدیمی

           و نه بر حیات مکدر آبهای راکد

           که بوی تعفنشان

            فضای معصومانه باغچه را پر کرده

            در جستجوی سکوتم

                                                 سکوتی شایسته برای گریستن

                                             برای تو ........

              "فاطمه قنبریان"