چیزی شبیه ترس ، همیشه قدم زنان                        بی وقت می آید و بی گاه می رود

شب تا به صبح قدم می زند دلم                      در کوچه های بی کسی اش راه می رود

از دست من ،نگاه تو در می رود ، چه حیف                ایام من نه بر طریقت دلخواه می رود

تاآسمان اجابت تو، ای حبیب من                               از قلب پر شراره ی من آه می رود

یا رب به حق حضرت معصومه ! یک نظر                 اخر حسن به مهمانی آن شاه می رود

حسن سلمانی

زمستان 84